سلام ،،،سلام...

فرخنده میلاد کعبه زاد حماسه و مهرورزی، مولود کعبه،  مولی الموحدین حضرت علی بن ابیطالب علیه السلام بر شما دوستان مبارک باد...!

علی علیه السلام  و زیبائیها:

زیباترین ولادت: تنها کسی که در داخل خانه خدا بدنیا آمد، اوست.

زیباترین نام: بنا بر روایات متعدد، نام علی مشتق از نام خداست.

زیباترین معلم: علی تربیت شده دست پیامبر (ص) بود.

زیباترین سخنان: به تعبیر بسیاری از بزرگان، نهج البلاغه برادر قرآن کریم است.

مردي از تبار نور

مردي مي آيد از تبار نور، از تبار عاشقان و شوريدگان. مردي که محمد (ص) از گل خنده هاي نگاه او نشاط مي يابد و ابوطالب در نيمه شب هاي بيداري دل، با او راز دل مي گويد و فاطمه بنت اسد باغ چشمانش را به روي او مي گشايد تا گل شادماني را آبشار لبخند او شکوفا کند. مردي که طلوع مهرانگيز نگاهش ديگر بار حلاوت وصال و عشق را در چشمه لايزال به جان پاکان مي نوشاند و پياله حيات عاشقان از نگاهش لبريز مي شد. علی، فصيح ترين شعر حيات و زيباترين آواز آفرينش بود.

اری .. علی است  مردی از تبار نور...!!!!

واقعا چه قدر از علی(ع) ومردان خدایی میدونیم ؟؟؟ فقط دم از علی علی میزنیم ....اصلا چه قدر تا حالا نهج البلاغه رو ورق زدیم.....حالا خدایی بگیم این کم لطفی نیست...!!!!؟؟

شاد باشید... التماس دعا!

 

  ^{سلام.خواستم چیزی بنویسم دیدم این داستان گفتنش خالی از لطف نیست...}

 

^{هنده در زمانی در مدینه کنیز حضرت زینب (س)بود بر حسب اتفاقی یزید از او خواستگاری میکند و بالاخره  طی  ماجراهایی همسر اومیشود وبعد از مدتها طی دیداری غم انگیز در خرابه ای زینب (س)را می بیند.....}                     

 

 

 

^{میدهم شرحی ز یک عالی مقام           داستان هنده را زان شهر شام}

 

^{بعد قتل کشتگان کربلا                     در اسیری زینب بی اقربا}

 

^{در خرابه ان مه محنت قرین             کرد منزل با اسیران حزین}

 

^{بعد چندی هنده فرخ لقا                   همسر آن شوم ملعون دغا}

 

^{با یزید بی حیا گفت این سخت           این اسیران از کجایند اهرمن}

 

^{داد پاسخ پورسفیان لعین                  این اسیران فرنگند این چنین}

 

^{گفت من میروم با شوخ شنگ            تا ببینم این اسیران فرنگ}

 

^{پس که آمد در خرابه با وقار            دید زنهایی به یک خواری خوار}

 

^{یک طرف یک کودکان دربدر        درخرابه به خاک غم ریزند بسر}

 

^{سر یک خشت وتن اندر زمین        یک بیک درروی خاک ودل غمین}

 

^{از یتیمی می کشند اه وفغان             زار دل با خالق کون ومکان}

 

^{بر سر زنها بود شال سیاه               طفل ها پژمرده همچو قرص ماه}

 

^{لب گشود هنده به اواز بلند              از کجایید ای زنان ارجمند}

 

^{کای اسیران همچو پژمرده اید          عیسوی یا پیروان احمدید}

 

^{در سوال هنده گفتند جواب              از مدینه خانه زاد بو تراب}

 

^{ما مسلمانیم واز نسل عرب              نی زکفار فرنگ عیسی نسب}

 

 

^{هنده گفتا در مدینه کوچه ایست         از بنی هاشم نشان سرمدیست}

 

^{دختری بود از امیرالمونین              اگهید از ززینب  ان حور برین}

 

^{تا که هنده نام زینب  را سرود          دید یک زن سر به زانویش نمود}

 

^{آمد هنده پیش وگفت ای مه جبین      سر به زانو از چه داری این چنین}

 

^{در جوابش زینب محزون زار          با اسیران پرسش ات بهر چه کار}

 

^{هنده تا بشنید حرف اشنا                گفت برگو کیستی ای دلربا}

 

^{صحبت تو اشنا اید به گوش         نام خود راگو زمن رفت عقل وهوش}

 

^{گفت زینب بایدت نشناسیم              پیر گشتم اندر این ویرانیم}

 

^{هیچ دانی هنده نیکو سرشت           خود مرا کی میشناسی درکنشت}

 

^{هنده حق داری اگر نشناسیم            با لباس کهنه وشیداییم}

 

^{من نه ان زینب که درشهر ودیار     داشتم اندر وطن من افتخار}

 

^{در مدینه داشتم جاه ومکان            مسند شاهی و من شاه زنان}

 

^{من که داغ شش برادر دیده ام         کی دگر آن زینبم پنداری ام}

 

^{من نه ان زینب که بشناسی مرا       بانوی شاهی چه میپرسی مرا}

 

^{از کلام زینب  سیمین عذار          شد یقین اش زینب است این دل فکار}

 

^{تا که اگه شد از ان نیکو سیر          اشک غم  بارید از چشمان تر}

 

^{دست زینب را ببوسد از وفا           گفت از چیست این همه جو روجفا}

 

^{من کنیزم  زینبا اندر برت           بر تو وزهرای اطهرمادرت}

 

^{این شنید ستم حسین مه لقا            شاه شد اندر زمین کربلا}

 

^{گر توئی زینب جوانانت چه شد      آن حسین نور دوچشمانت چه شد}

 

^{اشک از چشمان زینب شد رها       گفت ظلمی دیده ام بی انتها}

 

^{الامان از جور خلق کوفیان           وامصیبت از جفای شامیان}

 

^{بر لب آب  ان گروه  بی وفا          اب را بستند به ال مصطفی}

 

^{از جفای ظلم وبیداد یزید              شد حسینم با لب تشنه شهید}

 

^{گلستان جوانان شد خزان           یک به یک شد کشته با تیروسنان}

 

^{ان گروه کافر دور از خدا           دست عباسم زتن کردند جدا}

 

^{کربلا شد یکسره دشت بلا           شور محشر شد زمین کربلا}

 

^{روز عاشورا به دستور یزید        گشت هفتادودوتن یکجا شهید}

 

^{بعد از آن مارا به یک زجر تمام   در اسیری تا بیاوردند به شام}

 

^{گفت هنده بس نما ای زینبم         بیش از این منما در تاب وتبم}

 

^{رفت هنده از خرابه با شتاب        کرد با ان شوم ملعون این خطاب}

 

^{کی یزید کافر دور از خدا          سر شاه دین ز تن کردی جدا}

 

^{دودمان شاه را کردی اسیر          در خرابه جای دادی چون فقیر}

 

^{عترت ال علی را بی درنگ        کردی نصرانی از اهل فرنگ}

 

^{نه دگر فرش واثاث زندگی         یا سر تسلیم  حق را بندگی}

 

^{عصمت حق را نشاندی روی خاک   این یتیمان را به قلب چاک چاک}

 

^{نه چراغ ومحفلم کاشانه ای         دور زینب جمع چون پروانه ای}

 

^{تا سحر شام غریبان اند همه        زاشک غم سر درگریبانند همه}

 

^{ای یزیدا حق ترا لعنت کند        این فلک با خاک یکسانت کند}

 

^{الغرض هنده اسیران را همه      ازخرابه برده شان بی واهمه}

 

^{داد در قصری تمامی را مکان    «نیری» خون گرید از این داستان}

 

 

^{یا حق التماس دعا....}

 

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین(ع)

                      ناگــهان آمــد صدای یا حــسین!

                  واحــــسینا واحــسینا واحــــسین

آن یـــکی مــی گفت: حــوا آمـده

دیــگری مــی گفت: ســارا آمــده

هاجر از یک سو پریشان کرده مو

مریـم از یک سو زند سـیلی به رو

آســـیه رخــت ســـیه کـــرده بـه بر

گه به صورت می زند گاهی به سر

ناگـــهان راهـب شـنید این زمزمه:

ادخـــلنی یا فاطــــمه یا فاطــــــمه!

آه راهــــب دیـــده بر بــند از نـــگاه

                    مــــادر ســــــادات مـــــی آید ز راه!

همین طور که همه ما میدونیم یک هفته کمتر به

شروع ماه محرم مونده ،والانم روزهایی که قافله امام

حسین داره حرکت میکنه به سمت سرزمین عشق

وایثار.

واینم خوب میدونیم که یکی از اهداف امام حسین

برای این قیامشون امر به معروف ونهی ازمنکر

بوده.

بد نیست کمی تامل کنیم روی فرمایشات  اقا در این

خطبه...

                                          السلام علیک یا سیدالشهدا

عبرت بگیرید،پندبپذیرید،نیکو بنگریدتا پرودگار متعال در حق مردمی

که از امر به معروف ونهی از منکر دریغ میدارند چه فرموده است..

در قران کریم«احبار»و«ربانیون» هدف سرزنش وملامت قرار گرفته

اند:

اگر علما وروحانیون انها را از گفتار زشت وخوردن حرام باز ندارند

کاری بسیار زشت میکنند.

وباز درهمین سوره مائده میفرماید:

کافران بنی اسرائیل،به زبان داوود وعیسی بن مریم به خاطر نافرمانی

خدا و سرکشی از حکم حق لعنت شدند،آنها از کار زشت دست بردار

نبودند وچه قدر انچه انجام میدهند قبیح است.

این خودداری وامتناع این سکوت وسکون را عیب شمرده وآنکسان را

که در برابرمظالم ومنکرات اجتماع لب از امر به معروف ونهی از

منکر فرو می بندند مسئول ومحکوم دانسته است.

ربانیون واحبار که پیشوایان وائمه ی قوم بودهاند وپادشاهان را از ستم

وتعدی نهی نمیکرده اند.

از نزدیک به ظلم ظالم وتیره بختی مظلوم مینگریستند اما بر ضد ظلم

وظلمه قیام نمیکردند.همواره سکوت میکردند واین سکوت بیشتر به

خاطر هدایا ومزایای صورت میگرفت که ازمصادر ظلم به ربانیون

واحبار تقدیم میشدواحیانا به اسم تقیه وپرهیز هم عنوانی داشت ولی در

هر دوصورت سکوت ربانیون واحبار گناهی عظیم شمرده میشد.

پرودگار متعال در قران مجید این تقیه وپرهیز را گناه میشمارد:

ازمردم نترسید واز من بترسید.

وبازهم  از کسانی که به معروف امر میکنند واز منکر نهی میدارند یاد

میکنند:

مردان وزنان مومن بعضی بر بغض دیگران برتری دارند ،امر به

نیکی ونهی از منکر میکنند .

اشکارا امر به معروف ونهی از منکر را فریضه  دانسته وواجب

خوانده ودستور داده که بندگان اگاه وی از این دو تکلیف حساس شانه

تهی ننمایند وبه وظیفه ی خویش قیام  کنند.

پروردگاردانا،نیکو می داندکه وقتی تکلیف امر به معروف ونهی از

منکر به نیکویی ادا شود تکالیف دیگر به اسانی  ادا خواهد شد.

آنچه  معروف وممدوح است که وقتی تکلیف امر به معروف ونهی از

منکر به نیکویی ادا شود تکالیف دیگر به اسانی ادا خواهند شد.

انچه معروف وممدوح است رواج خواهد گرفت وان کردارها که

نکوهیده ونا شایسته اند متروک خواهند ماند .

از برکت امر به معروف ،فرایض  دشوار احکام سنگین به بهانه ی

دشوار وسنگینی از شانه ها نخواهند افتادو در سایه ی نهی از منکر

لذت های حرام ومعاصی شیرین،دیگر شیرینی لذت نخواهند داد وقباحت

خود را پنهان نتوانند ساخت.

امر به معروف ونهی از منکر دومنادی مجاهد اسلام باشند که فریاد که

فریاد مسلمانان را به سوی  معروف میخوانند واز منکرات بازمی دارند.

امر به معروف مارا به رد مظالم واحقاق وحقوق ومخالفت ظالم وعدالت

اجتماعی وادای فرایض  دعوت می کند ونهی از منکر مارا از ستم

تعدی وتجاوز والودگی وپستی ها باز می دارد.

شما ای مردم دانشمند! ای شخصیت هایی که به علم شهرت گرفته اید

وخیرات وفضائل امتیاز یافته اید!شما ای مردم سخنگو که زبانتان به

ادای نصایح واندرزها اماده است.!

توانگران از شما بیم دارند وتهی دستان به شما حرمت واکرام گذارند

وبر شما اشکار است که رجحانی بر دیگران ندارید.

شما نیکو می دانید که در ساختمان بدنی همچون مردم دیگر ساخته شده

اید.

شما نیکو میدانید که نعمتی به کسی ارزانی نداشته اید تا مستوجب منت

گردید.

معهذا همه از شما بیم دانرد وهمه به شما احترام میگذارند.

نیکو بنگرید تا ببینید که مایه ی اینهمه اعتبار .احترام در زندگی

شما،مقام علمی وبرتری فکری شماست.

از شما بیم داند زیرا:شماراپشتیبان حق ونگهبان حقیقت میشمارند.

به شما امیدوارند که برضد تعدی ظلمه از جا برخیزید وبادل وزبان از

حق وحقیقت دفاع کنید ومحرومین را به استحقاق خودشان برسانید.

در انجا که شما زبان را ابراز حقایق بربندید،قومی نابکار وناسپاس

خواهید بود.

مقام قیادت وامامت راخوار داشته اید وحقوق ضعفا وتیره بختان را

لگدمال ساخته اید.

این درست است که به عقیده ی خود،خویشتن را بدست اورده اید ولی

عقیدت شما خت نادرست وضعیف باشد زیراحق شما از انچه به دستتان

داده اند بسیار بزرگتر وشریفتر وگزافتراست.حق شما،حق مردم است.

در ان زمان حق شما پرداخته میشود که حق مردم پرداخته شود.در ان

روزگار از نعمت امنیت وازادی وسعادت وسلامت بهره ور میشوید که

جامعه نیز در سایه ی امر به معروف ونهی از منکر شما امنیت

وازادی وسعادت را بدست اورد.

شب ورز در محراب عبادت می ایستید واز خداوند بهشت برین را

درجوار پیامبران واولیای وی میخواهید ولی من میترسم به جای بهشت

برین دوزخ عذاب وعقاب نصیب شما گردد وهمچنانکه دست به دعا

نشسته اید صاعقه ای فرو اید وشما را یکباره خاکستر سازد.

شرف وکرامت شما در گرو اسایش وامنیت بندگان خداست.

می بینید که پیمان الهی را درهم شکسته اند وروزی از درگاه پرودگار

برتافته اند ودر عین حال قفل خموشی بر دهان دارید.

اگر عهد شما را بشکنند ،جزع وفزع میدارید وفریاد واعهداه سر میدهید

اما در برابر شا مواثیق پیغمبر اکرم را ناچیز میشمارند ودم از دهانتان

برنمی آید.

کورها ،کرها،لال ها،زمین گیران،بیچارگان درشهرها در تهیدستی

وبینوایی بسر میبرند.همه گرسنه وهمه تشنه اند.اما شما با شکم سیر

خود خوشنود وخرسندید.

دل شما خوش است که سیر وسبراب در پناه ظلمه ارمیده اید وآب ونان

شما از برکت سهل انگاریها،چاپلوسی ها واجمال و استتاری که در امر

به معروف ونهی از منکر به کار میبرید تامین وتضمین شده است.

پرودگار متعال به شما فرمان داده که بی هول وهراس مردم را خواه

امیر وخواه اسیر ،خواه وضیع وخواه شریف به معروف تشویق کنید واز

منکر باز دارید ولی قدرت ارباب قدرت وثروت مردم دنیا بدست کجا

گذارد که لب بگشایید وحق بگویید.

قومی که تیره وسیه روز باشید که به ناحق برمسند قیادت وامامت نشسته

اید. نه از جای خود بر میخیزید تا انانکه شهامت وگذشت دارند براین

مسند قرار گیرند وحق الهی فرو بگذارند ونه خویشتن تکلیف خود اد می

کنید .مردمی پست وفرومایه باشید ،زیرا حق را در زیر پای تحقیر

وتدبیر واگذاشته اید وبه حشمت وشوکت باطل پناه اورده اید.

شما سنن سینه پیغمبر راترک گفته اید،شما آداب مرضیه اولیای خدا را

فراموش کرده اید.

اه،چه نیکو بود اگربخاطر رضای الهی از دلخواه خود میگذشتید

وشهوات خود را در راه حق وحقیقت فدا می ساختید.در این هنگام با

چشم سرمیدیدید که اوامر الهی از نفس شما صادر میشود وبه سوی شما

بازمیگردد.در این هنگام به غنای مطلق میرسیدید وقدرت مطلق بدست

می اوردید.

نه از شوت ظالم می اندیشیدید ونه به انعام واکرامش چشم طمع می

دوختید.

بدون  بیم وامید به انچه برعهده شماست میپرداختید،ولی افسوس که بر

سفره ی ناپاک ستمکاران زانو به زمین نهاده اید وحلقه ی بندگی

واطاعت انان را به گردن گرفته اید.

احکام الهی را به انان واگذاشته اید وتا هر چه مقتتضای شهوت

وغضبشان باشد بکار برند.زمام مردم را بدست اشتباه  کارگروهی

شهوت پرست وفرومایه تسلیم داشته اید وخویشتن به گوشه ی امن وامان

پناه برده اید.

میدانید این خون ها را کدام دست  بر خاک راه فرو می ریزد؟ میدانید

این همه حقوق راکدام پا لگدمال می کند؟ میدانید این همه فجایع وجنایات

ورسوایی ها ومظالم از کدام کانون مایه میگرد؟!

از کانون وجود شما ،از دستهای لرزان وپاهای گریزان شما.

ترس شما از مرگ،حرص شما به ثروت ومکنت،شهوت شما به

مشتهیات دنیا،مردم را به این روز سیاه نشانده است.

وابستگی شما به این زندگانی چند روزه،ملت های ضعیف را درچنگ

اقویای شرور وشهواتران گرفتار ساخته است.

قومی که بناحق در تبعید به سر می برندوقومی که در محیط زندگی خود

از حقوق زندگی محرومند.

این ستم ها از شما ،از سکوت شما،از سهل انگاری وضعف شما،از

خود خواهی شما،از خودداری شما در امر به معروف ونهی از منکر

پدید می آید.

مگر نمی بینید با مردم چه می کنند؟ در مال وجان وناموس ونام مردم

چه حکم ها میرانند.؟؟

مگر نمی شنوید که خطبای این قوم بر منبرها چه می گویند وبا چه

جرات  وجسارت بر ضد مبانی اسلام خطابه ها ایراد می کنند واز

آفریدگار خویش شرم ندارند؟!

کره ی زمین به رایگان در اخیتارشان افتاده  وقدرتشان بربندگان خدا

جبارانه حکومت می کنند،چنانکه گویی مردم بردگان زر خریده ی

آنانند.

نه کسی یارا دارد از حق خود دفاع کند ونه دست توانایی پیش می آید

که از خون وناموس خود دفاع کند.

این فرومایگان همواره در میان مردم مطاع باشند.مطاعی که نه مبدا را

می شناسد ونه معاد ایمان دارد.

بسیار شگفت انگیز است؛ ولی مرا شگفتی نیاید زیرا شرایط، محیط

حکومتی بدین صورت کریه پدید آورده وسکوت مردم دانشممند واگاه

،فرماندهان ناسزاوار بر مسند فرماندهی نشانیده است.

تنها خداوند قادر وقاهر است که میان ما تواند حکومت کند وقضاوت

اوست که به این اختلافات پایان خواهد بخشید.

پرودگارا!توآگاهی که ما چشم طمع به تخت سلطنت وتاج شاهی نگشوده

ایم . ما در این مبارزه که بر ضد مفاسد ومنکرات بوجود آورده ایم،تنها

به احیای معالم دین تو پرداخته ایم.وهدف ما اینست که به اشفتگی های

اجتماع خاتمه بخشیم ومصالح را برجای مفاسد بگذاریم.

باشد که مردم مظلوم روی امنیت وآسایش ببینند وبندگان تو بافراغت

وازادی به طاعت تو برخیزند.

ما میخواهیم که فرائض اسلام ادا شود وسننن سنیه پیامبر تو تجدید

گردد.

پرودگارا!این قوم که بر بالش فضیلت وعلم تکیه زده اند اگر همدوش ما

در این جهاد مقدس به پیکار برنخیزندوهمچنان بر مظالم ستمکاران پرده

ای اغماض واهمال کشند،روزی آید که خویشتن هم به چنگال ظلم در

افتند.

الا ای بندگان خدا!دست  کم بر جان خویش بترسید وازامر به معروف

ونهی ازمنکر سر بر متابید وبهوش باشید دین حنیف اسلام به خطر

تهدید می شود.

            حسبنا الله وعلیه توکلنا والیه انبنا والیه المصیر

پناه ما ذات اقدس خداست.بر اوتوکل داریم وبه درگاه او دست بر توبت

وانابت گشائیم وسرانجام بسوی او باز گردیم.